نگارین

این بار چی شد.

negarin — Fri, 11 Dec 2009 10:23:19 GMT

داشتم مطالب قبلی را می خواندم. یاد گذشته افتادم و یاد روزهایی که در این چند سال تجربه کردم. و حالا بعد از پشت سر گذاشتن آن تلخی ها و مشکلات تنها تجربه ای برای مانده و اینکه می توانم روی پای خودم بایستم.

همون جوری که تو اون مدتها خانواده ای نداشتم، و قول داده بودم، الان هم خانواده من را ندارد. البته ناگفته پیداست که من از این کلمه حالم به هم می خورد. یه چیزی شبیه استفراغ.

راستی انگار کم کم مغز بعضی ها داره کار می افته. بعد از این همه مدت تازه بیدار شده اند. این بار که رفته بودم سقراط حکیم یک سری نصایح گهر بار ایراد فرمود. البته خوشبختانه قبل از اینکه این فرمایشات را به گوش جان بسپاریم، روز قبلش همش یه شعر زیر زبونم بود: «دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم» و همین به من کمک کرد که بتونم او خزعبلات را هضم کنم. داشت در مورد یه چیزایی صحبت می کرد که نمی دونم آدم باید یه کمی اجتماعی باشه و با خانواده (!!!!! اوهوک! برو بینیم بابا) بجوشه و از این مزخرفاتی که فقط ایشان تا حالا تونسته سر هم کنه.

بگذریم. یاد گرفتم به خاطر مردم خودم را ناراحت نکنم.

آهان!! بذار اینو بگم. از این بگذریم که صبح ما را بیدار کرده که بریم کفش بخریم و شلوار بخریم و ... و اینکه چی شد.

بعد اومده بود می گفت پاشو بریم یه ساعت تمرین رانندگی کنیم!!! من هم گفتم کار دارم نمیام. حالا دیگه می خواد مثلا لطف کنه. ماشینت هم برا خودت. اصلا تصمیم دارم برم گواهینامه را باطل کنم.

negarin — Fri, 11 Dec 2009 09:49:50 GMT

به نابودی کشوندیم تا بدونم غم بود و نبود من تو بودی

پریشون چه چیزا که نبودم می خوام دیگه پریشون تو باشم.

به تنهاییت قسم تنهای تنهام اگه دستم تو دست تو نباشه

It's too late

negarin — Thu, 10 Dec 2009 08:47:58 GMT

It's too late. Yes this is true. After that years, you realize this just now but it's too late to do any thing. you couldn't understand stuffs. you should pay it. Now, I am in such situation that don't want to forgive you. I want to make my decisions alone. it is none of your business. don't interfere.

friends yes, family no.

میریم خانه!!

negarin — Wed, 02 Dec 2009 18:35:46 GMT

از یک طرف تو این چند مدت همه اش درگیر کارهای روزمره بودم و هیچ تنوعی تو کار نبوده. یک کمی سیستم برنامه هام به هم ریخته. تو چنین شرایطی راه حل اینه که یه مدت همه چیز را تعطیل کنم. یعنی برم یه جای دیگه. سفر، کوه یا هر جایی دیگر.

میرم خونه.

از طرف دیگه هنوز نرفته عزا گرفتم که این چند روزی را که خونه ام چطوری بگذرونم. واقعا تحملش سخته. من که اینجا برای هر یک لحظه از روز هزار تا کار دارم و هزار تا سرگرمی و هزار راه برای وقت گذراندن، وقتی میرم خونه برای هر یک لحظه اش باید ساعت را نگاه کنم.

نه جایی دارم برم. نه کسی هست که دو کلمه حرف بزنیم. نه سرگرمی نه اینترنت درست و حسابی.

خلاصه اینکه باید توی یک اتاق بمونی و هی منتظر بمونی که کی شب میشه. شب بخوابی تا صبح. صبح هی زور بزنی که بیشتر بخوابی تا وقتت پر بشه. بعد از سر ناچاری بلند شی و منتظر بمونی کی شب میشه.

اینکار اون قدر تکرار میشه تا شب آخرین روز سفر برسه. اون وقت وسیله هات را جمع می کنی میری ترمینال و وقتی تو اتوبوس نشستی انگار تازه راه نفست باز می شه. یک نفس راحت می کشی و به فردا فکر می کنی که هزار تا کار و هزار تا سرگرمی و هزار تا fun و ... داری.

negarin — Wed, 02 Dec 2009 10:13:40 GMT

نمیشه با تو باشم و اسیر دست غم نشم

کجا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام؟

...

negarin — Mon, 30 Nov 2009 16:53:25 GMT

تو نیستی که ببینی چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری است.

منم مجنون ترین فرهاد و تو شیرین ترین لیلا.

خیال

negarin — Fri, 27 Nov 2009 13:50:51 GMT

بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو می شنوی

بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم

بذار خیال کنم تو دلتنگی هات غروب که میشه یاد من میافتی

تویی که قصه طلوع عشقو گفتی و دوست دارم و نگفتی

غریب غربت

negarin — Thu, 26 Nov 2009 10:42:50 GMT

فکر می کردم تو را دیدن یه تولد، یه طلوعه تو غروب آشنایی

ندوستم که رسیدن یه بهونه است یه بهونه واسه لحظه جدایی

بی تو غریب غربتم آماده ی شکستنم با من بمون بمون بمون با من که ...

باده بده که مستم کنی امشب

negarin — Wed, 25 Nov 2009 13:30:20 GMT

حال خونین دلان که گوید باز وز فلک خون خم که جوید باز

شرمش از چشم می پرستان باد نرگس مست اگر بروید باز

negarin — Mon, 23 Nov 2009 17:06:49 GMT

شاید به خاطر سرد شدن هواست. شاید هم نه. ولی چند روزیه که میزان نیستم. حواسم جمع نیست. دغدغه های چند روز پیش را ندارم. یک هو حالم عوض می شه. یک هو دلم می گیره. دارم چند میندازم به درخت های مسیر.